Οι τρεις υπαίτιοι που μου έχουν κάνει τα νεύρα κρόσσια όλο το χειμώνα:
Οι μεταλλικές βάσεις στήριξης των πίσω καθισμάτων
και ο μηχανισμός στήριξης.
Ο μηχανισμός ναι μεν "δαγκώνει" αρκετά δυνατά τις μεταλλικές βάσεις στήριξης, άλλα επειδή μιλάμε για επαφή μέταλλο με μέταλλο,οι τριγμοί είναι αναπόφευκτοι με την πάροδο του χρόνου.Δυο (maximum τρεις) βόλτες μονωτική ταινία στις βάσεις,κάνουν μια ωραιότατη πατούρα.Για τον φόβο των ιουδαίων,έγινε λίπανση και του μηχανισμού με wd40.
Η προέκταση του πλαστικού καλύμματος στην κολόνα οδηγού/συνοδηγού.
Δέν ξέρω αν είναι πρόβλημα τσιπιάς ή κατασκευαστικού λάθους,στο fiesta μου όμως η μονωτική επένδυση που χωρίζει τα πλαστικά του ταμπλό με το παρ μπρίζ δέν υφίσταται σε όλο το μήκος του,με αποτέλεσμα οι άκρες των πλαστικών (απο την κολόνα οδηγού/συνοδηγού) να εφάπτονται με το παρμπριζ.Το κροτάλισμα που παράγεται και απο τις δύο πλευρές, σπάει καρύδια!
Η λύση που βρήκα ήταν ένας σπόγγος στο σημείο επαφής,τον οποίο στην πορεία θα τραβήξω λίγο πιο δεξιά/αριστερά,για να μοιάζει σαν συνέχεια της εργοστασιακής μόνωσης.